System dozoru elektronicznego pozwala skazanemu odbywać karę pozbawienia wolności poza zakładem karnym, przy jednoczesnym kontrolowaniu jego obecności w określonym miejscu. W przypadku dozoru stacjonarnego kontrola polega na sprawdzaniu, czy skazany przebywa we wskazanym przez sąd albo komisję penitencjarną miejscu w konkretnych dniach tygodnia i godzinach. W praktyce oznacza to najczęściej odbywanie kary w miejscu zamieszkania, z możliwością opuszczania go wyłącznie w czasie określonym w harmonogramie.
Dozór elektroniczny nie oznacza pełnej swobody poruszania się ani złagodzenia kary pozbawienia wolności. Skazany musi podporządkować swoje codzienne funkcjonowanie decyzji sądu i przestrzegać wyznaczonych przedziałów czasowych. Harmonogram ustalany jest indywidualnie, dlatego może uwzględniać między innymi wykonywanie pracy zarobkowej oraz niektóre niezbędne czynności życia codziennego.
W praktyce odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego oznacza, że skazany:
- co do zasady przebywa w miejscu wskazanym w postanowieniu,
- może opuszczać je wyłącznie w wyznaczonych godzinach,
- może mieć możliwość wykonywania pracy zarobkowej zgodnie z ustalonym harmonogramem,
- w ograniczonym zakresie może otrzymać czas na załatwienie podstawowych spraw życia codziennego, takich jak zakupy,
- w dni wolne od pracy może mieć przewidziany czas między innymi na praktyki religijne lub krótki spacer.
Choć funkcjonowanie w takim reżimie wiąże się z istotnymi ograniczeniami, dla wielu skazanych stanowi korzystniejszy sposób wykonywania kary niż pobyt w zakładzie karnym. Skazany może nadal pracować i wykonywać część codziennych obowiązków, ale wyłącznie w granicach wynikających z ustalonego harmonogramu. Dozór elektroniczny nie zmienia przy tym istoty orzeczonej sankcji. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 5 lutego 2020 r., sygn. V KK 665/19, odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego nie zmienia jej charakteru – nadal pozostaje ona bezwzględną karą pozbawienia wolności.
Kto może ubiegać się o dozór elektroniczny?
Nie każdy skazany na karę pozbawienia wolności może odbywać ją w systemie dozoru elektronicznego. Podstawowe warunki określa art. 43la § 1 kodeksu karnego wykonawczego, przy czym przesłanki przewidziane w tym przepisie muszą zostać spełnione łącznie. Znaczenie ma więc nie tylko wymiar orzeczonej kary lub jej części pozostałej do odbycia, lecz także sytuacja skazanego, miejsce jego stałego pobytu, zgoda pełnoletnich domowników oraz możliwość technicznego wykonywania dozoru.
O zezwolenie może ubiegać się przede wszystkim osoba, wobec której orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku i 6 miesięcy. Przepisy przewidują również możliwość zastosowania dozoru wobec skazanego na karę w wymiarze niższym niż 3 lata, jeżeli do odbycia w zakładzie karnym pozostało mu nie więcej niż 6 miesięcy. Spełnienie kryterium dotyczącego wymiaru kary nie oznacza jednak automatycznie, że sąd wyrazi zgodę na dozór elektroniczny. Ustawodawca przewidział również wyłączenia dotyczące określonych kategorii skazanych, w szczególności przypadków wskazanych w art. 64 § 2, art. 64a oraz art. 65 § 1 i 2 kodeksu karnego.
| Warunek | Co oznacza w praktyce? |
|---|---|
| Odpowiedni wymiar kary | Co do zasady chodzi o karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku i 6 miesięcy albo karę niższą niż 3 lata, gdy do odbycia w zakładzie karnym pozostało nie więcej niż 6 miesięcy. |
| Możliwość osiągnięcia celów kary | Sąd ocenia, czy odbywanie kary poza zakładem karnym będzie wystarczające do osiągnięcia jej celów. Okoliczności sprawy i postawa skazanego nie mogą wskazywać na potrzebę wykonywania całej kary w warunkach izolacji penitencjarnej. |
| Stałe miejsce pobytu | Skazany musi posiadać określone miejsce, w którym dozór będzie mógł być wykonywany i w którym będzie zobowiązany przebywać zgodnie z ustalonym harmonogramem. |
| Zgoda pełnoletnich domowników | Pełnoletnie osoby wspólnie zamieszkujące ze skazanym powinny wyrazić zgodę wymaganą przez przepisy kodeksu karnego wykonawczego. |
| Warunki techniczne | W miejscu wykonywania dozoru muszą istnieć odpowiednie możliwości techniczne pozwalające na prawidłowe działanie urządzeń służących do kontroli skazanego. |
Istotne jest również to, czy skazany rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym. Jeżeli nadal przebywa na wolności, sąd bierze pod uwagę między innymi względy bezpieczeństwa, stopień demoralizacji oraz inne szczególne okoliczności mogące przemawiać za koniecznością osadzenia go w zakładzie karnym. W praktyce ocenie podlega zatem to, czy w konkretnym przypadku izolacja penitencjarna jest konieczna, czy też cele kary mogą zostać osiągnięte przy zastosowaniu dozoru elektronicznego.
Inaczej przedstawia się sytuacja osoby, która rozpoczęła już wykonywanie kary. W takim przypadku możliwe jest udzielenie zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, a szczególnego znaczenia nabierają dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego podczas pobytu w zakładzie karnym. Sąd może więc uwzględniać przebieg wykonywania kary i okoliczności pozwalające ocenić, czy dalsze jej odbywanie poza jednostką penitencjarną będzie uzasadnione.
W konsekwencji możliwość ubiegania się o dozór elektroniczny może dotyczyć zarówno osoby pozostającej jeszcze na wolności, jak i skazanego przebywającego już w zakładzie karnym. W pierwszym przypadku, przy karze nieprzekraczającej roku i 6 miesięcy, wniosek może dotyczyć odbycia kary w systemie dozoru elektronicznego. W drugim przypadku wniosek może obejmować pozostałą część kary, a przy karze niższej niż 3 lata – po spełnieniu pozostałych ustawowych przesłanek – również sytuację, w której do odbycia pozostało nie więcej niż 6 miesięcy.
Czy można otrzymać dozór elektroniczny przed rozpoczęciem kary?
O zezwolenie na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego można ubiegać się również wtedy, gdy skazany nie rozpoczął jeszcze odbywania kary w zakładzie karnym. Nie trzeba zatem czekać na osadzenie, aby wystąpić z odpowiednim wnioskiem. Jeżeli wymiar kary oraz pozostałe ustawowe przesłanki pozwalają na zastosowanie dozoru elektronicznego, wniosek może zostać złożony jeszcze podczas przebywania skazanego na wolności.
W takiej sytuacji szczególnego znaczenia nabiera art. 43la § 2 kodeksu karnego wykonawczego. Sąd ocenia bowiem, czy względy bezpieczeństwa, stopień demoralizacji skazanego lub inne szczególne okoliczności przemawiają za potrzebą jego osadzenia w zakładzie karnym. Sam fakt spełnienia wymogów formalnych nie przesądza więc o pozytywnym rozstrzygnięciu. Konieczna jest również ocena, czy odbywanie kary poza zakładem karnym będzie właściwe z punktu widzenia jej celów.
Wniosek o wstrzymanie wykonania kary
Osoba składająca wniosek jeszcze przed rozpoczęciem wykonywania kary powinna zwrócić uwagę na bardzo istotną kwestię praktyczną. Samo wystąpienie o zezwolenie na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego nie powoduje automatycznego wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia. Wynika to z art. 9 § 4 kodeksu karnego wykonawczego. W konsekwencji skazany może zostać zobowiązany do rozpoczęcia odbywania kary, mimo że jego wniosek dotyczący dozoru elektronicznego nie został jeszcze rozpoznany.
Z tego względu w piśmie dotyczącym dozoru elektronicznego warto rozważyć zawarcie również wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczonej kary do czasu rozstrzygnięcia sprawy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może zdecydować o takim wstrzymaniu. Należy jednak pamiętać, że jest to odrębne rozstrzygnięcie i samo złożenie dodatkowego wniosku nie gwarantuje jego uwzględnienia.
Przy przygotowywaniu pisma istotne jest zatem przedstawienie okoliczności odnoszących się nie tylko do formalnych warunków zastosowania dozoru, lecz również do sytuacji konkretnego skazanego i możliwości osiągnięcia celów kary bez osadzenia go w zakładzie karnym. Pomoc w ocenie tych okoliczności oraz przygotowaniu argumentacji może zapewnić adwokat w Bielsku-Białej, zwłaszcza gdy wniosek jest składany przed planowanym rozpoczęciem wykonywania kary.
Dozór elektroniczny po rozpoczęciu odbywania kary
Możliwość ubiegania się o dozór elektroniczny nie kończy się wraz z osadzeniem skazanego w zakładzie karnym. Przepisy przewidują także sytuację, w której osoba odbywająca już karę może uzyskać zezwolenie na wykonanie jej pozostałej części poza zakładem karnym. Rozpoczęcie odbywania kary pozbawienia wolności nie przekreśla zatem możliwości skorzystania z systemu dozoru elektronicznego. W takim przypadku znaczenie mają jednak nie tylko ogólne przesłanki ustawowe, lecz również to, jak skazany zachowywał się podczas dotychczasowego pobytu w jednostce penitencjarnej.
Zgodnie z art. 43la § 3 kodeksu karnego wykonawczego skazanemu, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie pozostałej części kary w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli przemawiają za tym jego dotychczasowa postawa i zachowanie. Sąd nie ogranicza się więc wyłącznie do sprawdzenia długości kary. Istotna staje się ocena tego, czy przebieg dotychczasowego wykonywania kary uzasadnia kontynuowanie jej w warunkach dozoru elektronicznego.
Jakie okoliczności mogą mieć znaczenie?
Ocena zawsze odnosi się do konkretnego skazanego i okoliczności jego sprawy. Przy rozpoznawaniu wniosku mogą mieć znaczenie informacje pozwalające ocenić dotychczasową postawę skazanego oraz prognozę dotyczącą dalszego wykonywania kary, w tym:
- zachowanie skazanego podczas pobytu w zakładzie karnym,
- przestrzeganie obowiązujących w jednostce penitencjarnej zasad i porządku,
- stosunek skazanego do popełnionego przestępstwa i orzeczonej kary,
- postawa prezentowana w trakcie dotychczasowego wykonywania kary,
- okoliczności wskazujące, że dalsze cele kary mogą zostać osiągnięte bez pełnej izolacji penitencjarnej.
W praktyce należy rozróżnić dwie sytuacje. Pierwsza dotyczy skazanego, wobec którego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku i 6 miesięcy, ale który rozpoczął już jej odbywanie. Taka osoba może ubiegać się o możliwość wykonania pozostałej części kary w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli spełnia wymagane warunki. Fakt, że część kary została już wykonana w zakładzie karnym, sam w sobie nie stanowi przeszkody do złożenia wniosku.
Druga sytuacja dotyczy skazanego na dłuższą karę. Jeżeli orzeczona kara jest niższa niż 3 lata, przepisy pozwalają ubiegać się o dozór elektroniczny, gdy do odbycia w zakładzie karnym pozostała część kary w wymiarze nie większym niż 6 miesięcy, pod warunkiem spełnienia również pozostałych wymogów ustawowych i braku wskazanych w przepisach wyłączeń. Oznacza to, że dozór elektroniczny może w określonych przypadkach służyć wykonaniu końcowego fragmentu dłuższej kary pozbawienia wolności.
Wniosek składany już podczas pobytu w zakładzie karnym powinien więc uwzględniać aktualną sytuację skazanego, a nie opierać się wyłącznie na okolicznościach istniejących przed osadzeniem. Dotychczasowy przebieg wykonywania kary może mieć istotne znaczenie dla oceny, czy dalsze jej wykonywanie w systemie dozoru elektronicznego jest uzasadnione. Z tego powodu argumentacja w takim przypadku powinna być dostosowana do etapu wykonywania kary oraz rzeczywistej postawy skazanego.
Jak sąd ocenia wniosek o dozór elektroniczny?
Spełnienie warunków dotyczących wymiaru kary, miejsca stałego pobytu czy możliwości technicznych jest konieczne, ale nie oznacza jeszcze, że zezwolenie na dozór elektroniczny zostanie udzielone. Sąd ocenia również, czy wykonywanie kary w systemie dozoru elektronicznego pozwoli osiągnąć cele orzeczonej kary. Rozstrzygnięcie zależy więc od indywidualnych okoliczności sprawy oraz sytuacji skazanego.
W praktyce istotna jest ocena dotycząca tego, jak skazany będzie funkcjonował podczas wykonywania kary poza zakładem karnym. Sąd może analizować jego dotychczasową postawę, zachowanie po popełnieniu przestępstwa oraz okoliczności pozwalające ocenić, czy przestrzeganie rygorów dozoru będzie wystarczającą formą wykonywania kary. Jeżeli skazany rozpoczął już pobyt w zakładzie karnym, dodatkowego znaczenia nabiera jego zachowanie podczas dotychczasowego wykonywania kary.
Argumentacja przedstawiona we wniosku powinna zatem pokazywać, dlaczego w konkretnym przypadku cele kary mogą zostać osiągnięte bez dalszej izolacji skazanego w zakładzie karnym. Nie chodzi wyłącznie o wykazanie, że odbywanie kary w domu byłoby dla niego wygodniejsze. Dozór elektroniczny nadal jest sposobem wykonywania bezwzględnej kary pozbawienia wolności i wiąże się z obowiązkiem podporządkowania się ograniczeniom określonym przez sąd.
Co warto uwzględnić w argumentacji?
Treść wniosku powinna być dostosowana do konkretnej sprawy, ponieważ nie istnieje jeden zestaw argumentów gwarantujących uzyskanie zezwolenia. W zależności od sytuacji znaczenie dla oceny sądu mogą mieć między innymi:
- dotychczasowa postawa skazanego oraz przestrzeganie przez niego porządku prawnego,
- zachowanie po wydaniu wyroku oraz stosunek do orzeczonej kary,
- zachowanie podczas pobytu w zakładzie karnym, jeżeli wykonywanie kary zostało już rozpoczęte,
- możliwość przestrzegania harmonogramu i innych obowiązków związanych z dozorem,
- ustabilizowany tryb życia oraz okoliczności przemawiające za pozytywną prognozą dotyczącą skazanego,
- warunki pozwalające przyjąć, że wykonywanie kary poza zakładem karnym będzie wystarczające do osiągnięcia jej celów.
Każda z tych okoliczności powinna być przedstawiona w odniesieniu do rzeczywistej sytuacji osoby ubiegającej się o dozór. Samo stwierdzenie, że skazany pracuje, posiada mieszkanie czy chce uniknąć pobytu w zakładzie karnym, może być niewystarczające. Znacznie ważniejsze jest wykazanie okoliczności pozwalających sądowi przyjąć, że skazany będzie respektował rygory dozoru, a wykonywanie kary w tym systemie będzie realizowało jej cele.
Nie oznacza to, że sytuacja zawodowa lub rodzinna pozostaje całkowicie bez znaczenia. Może stanowić element szerszego obrazu funkcjonowania skazanego, przykładowo wskazując na ustabilizowany tryb życia. Nie powinna jednak zastępować argumentacji odnoszącej się bezpośrednio do przesłanek zastosowania dozoru elektronicznego. Z tego względu prawidłowe uzasadnienie wniosku wymaga rozróżnienia okoliczności, które mogą być dla skazanego życiowo bardzo ważne, od tych, które mają zasadnicze znaczenie z punktu widzenia decyzji sądu.
Czy praca, sytuacja rodzinna lub stan zdrowia wystarczą do uzyskania dozoru?
Jednym z częstszych argumentów podnoszonych przez osoby ubiegające się o dozór elektroniczny jest możliwość dalszego wykonywania pracy, sprawowania opieki nad bliskimi albo kontynuowania leczenia. Są to okoliczności, które z perspektywy skazanego i jego rodziny mogą mieć bardzo duże znaczenie. Nie należy jednak zakładać, że trudna sytuacja rodzinna, zawodowa czy zdrowotna sama w sobie stanowi wystarczającą podstawę do udzielenia zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Sąd Apelacyjny w Katowicach w postanowieniu z 23 marca 2021 r., sygn. II AKzw 241/21, wskazał, że czynnikiem determinującym możliwość udzielenia zezwolenia na odbywanie kary w SDE nie są względy rodzinne lub zawodowe, lecz przede wszystkim względy prognostyczne dotyczące osoby skazanego. Oznacza to, że argumentacja powinna koncentrować się przede wszystkim na okolicznościach pozwalających ocenić, czy cele kary mogą zostać osiągnięte przy wykonywaniu jej poza zakładem karnym.
Jaką rolę mogą odgrywać okoliczności osobiste skazanego?
Nie oznacza to, że informacje o pracy, rodzinie czy sytuacji życiowej należy całkowicie pomijać. Mogą one uzupełniać argumentację i przedstawiać sądowi szerszy obraz funkcjonowania skazanego. Istotne jest jednak właściwe określenie ich znaczenia. W zależności od okoliczności konkretnej sprawy mogą wskazywać na:
- ustabilizowany sposób życia skazanego i jego funkcjonowanie w społeczeństwie,
- regularne wykonywanie pracy i możliwość jej kontynuowania w ramach harmonogramu dozoru,
- wykonywanie obowiązków rodzinnych i utrzymywanie więzi z najbliższymi,
- istnienie stałego miejsca pobytu, w którym kara mogłaby być wykonywana,
- okoliczności składające się wraz z innymi informacjami na ocenę aktualnej postawy skazanego.
Kluczowe jest zatem nie samo wykazanie, że osadzenie w zakładzie karnym spowoduje trudności w życiu skazanego lub jego rodziny, lecz przedstawienie argumentów istotnych z punktu widzenia przesłanek dozoru elektronicznego. Kara pozbawienia wolności z natury powoduje poważne konsekwencje osobiste, rodzinne i zawodowe. System dozoru elektronicznego nie został natomiast ustanowiony wyłącznie po to, aby eliminować te niedogodności.
Podobne podejście zostało wyrażone w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 8 stycznia 2018 r., sygn. II AKzw 1097/17. Sąd zwrócił uwagę, że dozór elektroniczny nie służy łagodzeniu negatywnych konsekwencji osadzenia dotyczących zdrowia czy sytuacji rodzinnej skazanego. Jeżeli zasadniczym problemem jest szczególnie trudna sytuacja osobista, rodzinna albo zdrowotna, w określonych przypadkach właściwe mogą być inne instytucje prawa karnego wykonawczego.
Z tego względu przygotowanie wniosku o dozór elektroniczny wyłącznie wokół argumentu, że skazany musi pracować, utrzymywać rodzinę albo zajmować się osobą bliską, może nie odpowiadać istocie przesłanek rozpatrywanych przez sąd. Okoliczności te warto przedstawić, jeżeli są istotne, ale powinny stanowić element szerszej i spójnej argumentacji dotyczącej postawy skazanego, prognozy jego zachowania oraz możliwości osiągnięcia celów kary podczas jej wykonywania w systemie dozoru elektronicznego.
Dozór elektroniczny a odroczenie lub przerwa w wykonaniu kary
Dozoru elektronicznego nie należy utożsamiać z odroczeniem wykonania kary ani z przerwą w jej odbywaniu. Są to odrębne instytucje prawa karnego wykonawczego, które mają inne przesłanki i wywołują odmienne skutki. W systemie dozoru elektronicznego skazany cały czas wykonuje karę pozbawienia wolności, natomiast odroczenie przesuwa moment rozpoczęcia jej wykonywania, a przerwa czasowo wstrzymuje wykonywanie kary już rozpoczętej.
Rozróżnienie to ma szczególne znaczenie wtedy, gdy najważniejszym problemem skazanego jest jego stan zdrowia albo wyjątkowo trudna sytuacja osobista czy rodzinna. Takie okoliczności nie powinny być automatycznie traktowane jako główny argument przemawiający za dozorem elektronicznym. W zależności od konkretnej sytuacji mogą natomiast uzasadniać rozważenie instytucji przewidzianych właśnie na wypadek przeszkód lub szczególnych okoliczności wpływających na możliwość wykonywania kary pozbawienia wolności.
| Instytucja | Na czym polega? | Kiedy ma zastosowanie? |
|---|---|---|
| Dozór elektroniczny | Skazany wykonuje karę pozbawienia wolności poza zakładem karnym i pozostaje pod kontrolą systemu. | Gdy spełnione są ustawowe przesłanki SDE, a sąd uzna, że taki sposób wykonywania kary pozwoli osiągnąć jej cele. |
| Odroczenie wykonania kary | Rozpoczęcie wykonywania kary pozbawienia wolności zostaje przesunięte w czasie. | Może znaleźć zastosowanie przed rozpoczęciem odbywania kary, jeżeli zachodzą przewidziane prawem przesłanki odroczenia. |
| Przerwa w wykonaniu kary | Wykonywanie rozpoczętej już kary zostaje czasowo przerwane. | Dotyczy skazanego, który rozpoczął odbywanie kary i zachodzą ustawowe podstawy do udzielenia przerwy. |
Dlaczego właściwy wybór ma znaczenie?
Składając wniosek do sądu, należy przede wszystkim ustalić, jaki jest rzeczywisty cel skazanego i jakie okoliczności mają uzasadniać jego żądanie. Jeżeli istnieją podstawy do przyjęcia, że kara może być skutecznie wykonywana poza zakładem karnym, właściwym rozwiązaniem może być wniosek o dozór elektroniczny. Jeżeli natomiast problem polega przede wszystkim na czasowej przeszkodzie uniemożliwiającej lub istotnie utrudniającej wykonywanie kary, konieczne może być rozważenie innej instytucji.
Nie można więc traktować dozoru elektronicznego, odroczenia wykonania kary i przerwy w karze jako trzech zamiennych sposobów osiągnięcia tego samego rezultatu. W każdym przypadku sąd bada inne przesłanki, a znaczenie poszczególnych okoliczności zależy między innymi od tego, czy wykonywanie kary już się rozpoczęło oraz z jakiego powodu skazany występuje z wnioskiem.
W praktyce prawidłowe rozróżnienie tych instytucji może mieć istotne znaczenie dla sposobu sformułowania żądania oraz jego uzasadnienia. W przypadku dozoru elektronicznego argumentacja powinna przede wszystkim odnosić się do przesłanek pozwalających na wykonywanie kary w tym systemie i możliwości osiągnięcia jej celów. Trudna sytuacja zdrowotna, rodzinna lub życiowa może natomiast wymagać oceny, czy w danej sprawie istnieją podstawy do skorzystania z odroczenia wykonania kary albo przerwy w jej odbywaniu.
Dozór elektroniczny – najważniejsze informacje
Dozór elektroniczny może umożliwić wykonanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym, jednak skorzystanie z tego rozwiązania wymaga spełnienia warunków określonych w kodeksie karnym wykonawczym. O zezwolenie może ubiegać się zarówno osoba, która nie rozpoczęła jeszcze wykonywania kary, jak i skazany przebywający już w zakładzie karnym. W każdym przypadku ostateczna decyzja zależy od oceny właściwego organu oraz okoliczności konkretnej sprawy.
Przed złożeniem wniosku warto zweryfikować przede wszystkim wymiar orzeczonej kary lub jej części pozostałej do odbycia, możliwość wykonywania dozoru w określonym miejscu stałego pobytu oraz pozostałe przesłanki ustawowe. Równie ważne jest odpowiednie uzasadnienie wniosku. Sama chęć zachowania pracy, uniknięcia problemów rodzinnych czy pozostania poza zakładem karnym nie przesądza o możliwości zastosowania dozoru elektronicznego. Istotne jest wykazanie okoliczności przemawiających za tym, że taki sposób wykonywania kary będzie wystarczający do osiągnięcia jej celów.
Każda sprawa wymaga przy tym indywidualnej oceny. Znaczenie może mieć między innymi to, czy skazany pozostaje jeszcze na wolności, czy rozpoczął już odbywanie kary, jak zachowywał się podczas jej wykonywania oraz czy w miejscu planowanego dozoru istnieją odpowiednie warunki. W przypadku osoby pozostającej na wolności należy również pamiętać, że samo złożenie wniosku o dozór elektroniczny nie wstrzymuje automatycznie wykonania kary, dlatego w uzasadnionych okolicznościach warto rozważyć wystąpienie także z odpowiednim wnioskiem o jej wstrzymanie.